Κέρκυρα, 22 Αυγούστου 2004

Αγαπητοί φίλοι,

Με αφορμή (α) τις εξελίξεις των τελευταίων μηνών στο συγκρότημα, που έχουν δημιουργήσει ένα κλίμα έντονης απογοήτευσης και μερικές όμως παρανοήσεις, για τις οποίες ίσως σε κάποιο βαθμό να ευθύνεται και η κάπως πειραματική και κρυπτική/διφορούμενη διάθεση των ειδήσεων του site, αλλά και (β) την καλώς εννοούμενη πίεση που δεχόμαστε από πολλές πλευρές εδώ και ενάμισι χρόνο για την πραγματοποίηση ζωντανών εμφανίσεων, νιώθω ότι είναι επιβεβλημένο να δώσω τις παρακάτω διευκρινίσεις:

1) Οι Κόρε. Ύδρο. δεν ήταν, δεν είναι και ποτέ δε θα είναι «συγκρότημα» με τη συμβατική έννοια του όρου. !Ακολουθεί μακροσκελής περίοδος! Με δεδομένο τον εξ ορισμού ερασιτεχνικό προσανατολισμό του εγχειρήματος και την προσωπική μας αδυναμία να το στηρίξουμε οικονομικά πέρα από ένα συγκεκριμένο όριο αλλά και την ανεπάρκεια μιας ελληνικής ανεξάρτητης εταιρίας όσον αφορά την οικονομική ενίσχυση οποιασδήποτε καλλιτεχνικής προσπάθειας, ειδικά όταν αυτή λόγω της ίδιας της της ιδιαιτερότητας και - κυρίως - της κατάστασης που επικρατεί στη σύγχρονη δισκογραφία (και δη την ελληνική) δεν είναι προσοδοφόρα, αφΆ ενός (α) η σχετική πολυπλοκότητα και πολυμορφία του μουσικού μας ύφους, που - με δεδομένη και την τελειομανία που μας διακρίνει - καθιστά ιδιαίτερα απαιτητική τη ζωντανή αναπαραγωγή του υλικού με σεβασμό προς το ηχογραφημένο πρωτότυπο, και αφΆ ετέρου (β) η έλλειψη από το κατεξοχήν «μουσικό» νησί στο οποίο ζούμε και εδρεύουμε καλλιτεχνικά, μουσικών (και ανθρώπων της τέχνης γενικότερα) με ικανότητα και όρεξη να μοιραστούν και να στηρίξουν ανιδιοτελώς το καλλιτεχνικό μας όραμα αλλά και απλά να κατανοήσουν την καλλιτεχνική μας υπόσταση και τη θέση μας στην ελληνική μουσική πραγματικότητα, μας καθιστούν ένα κατεξοχήν «συγκρότημα ηχογραφήσεων» (και πάλι με πολλές ιδιομορφίες/δυσχέρειες μέσα στο συγκεκριμένο πλαίσιο), χαρακτηρισμός που όσο και αν δε μας γοητεύει ιδιαίτερα ως καλλιτέχνες, δεδομένου ότι «διψάμε» για την άμεση επαφή με το κοινό, πιστεύουμε ότι ανταποκρίνεται απόλυτα στην πραγματικότητα - είναι εξάλλου σε μεγάλο βαθμό επιλογή μας, σε ό,τι τουλάχιστον έχει να κάνει με τον υφολογικό δρόμο που έχουμε επιλέξει να ακολουθήσουμε - και μας επιτρέπει να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς απέναντι σας (και αυτό είναι που μας ενδιαφέρει πρωτίστως).
Συγκεκριμένα, από το 2001 που το «συγκρότημα» πήρε τη σημερινή του μορφή, ο δημιουργικός του πυρήνας αποτελεί και το κυρίως ερμηνευτικό/εκτελεστικό δίδυμο, στο οποίο αναλογεί το 80-90% του ηχογραφημένου υλικού (οι γνώστες καταλαβαίνουν τι σημαίνει αυτό και τι συνεπάγεται όσον αφορά τη ζωντανή απόδοση των κομματιών, όταν μάλιστα μιλάμε για ένα σύνολο 15+ χρησιμοποιούμενων οργάνων, μη συμπεριλαμβανομένων των προγραμματισμένων ήχων - βλ. και credits «Αν Όλα Τέλειωναν Εδώ»). Καμιά προσπάθεια δημιουργίας (και έγιναν αρκετές από την κυκλοφορία του δίσκου και μετά) ενός σχήματος ικανού να αποδώσει αξιοπρεπώς και επί σκηνής κομμάτια που ξεφεύγουν από τις συμβατικές δομές και τις τετριμμένες ενορχηστρώσεις της ροκ ή «έντεχνης» μουσικής δεν τελεσφόρησε, με αποτέλεσμα η αναγκαστική απόρριψη δεκάδων προτάσεων για ζωντανές εμφανίσεις εντός και - κυρίως - εκτός Κέρκυρας κατά το τελευταίο εξάμηνο να προκαλέσει σε μένα και τον Αλέξανδρο αυξημένο άγχος και απογοήτευση αλλά και πρόσθετες συγκρούσεις, που και αυτές συνέβαλαν καθοριστικά στη ρήξη του τελευταίου μήνα.
Έτσι λοιπόν, σε πρόσφατη συνάντησή μας πήραμε την οριστική απόφαση να εξακολουθήσουμε να βαδίζουμε το δρόμο της καταναγκαστικής, όπως δυστυχώς έχει εξελιχτεί, καλλιτεχνικής απομόνωσης ως «όχημα δύο ατόμων», χωρίς πλέον να μας πιέζει η βραχυπρόθεσμη ανάγκη δημιουργίας ενός σχήματος που θα εξυπηρετεί και τη ζωντανή αναπαραγωγή των τραγουδιών, και, αφού ξεπεραστούν και τα υπόλοιπα, εξωγενή κατά βάση προβλήματα, στα οποία θα αναφερθώ παρακάτω, στο 2, να προχωρήσουμε στην ηχογράφηση του επόμενου δίσκου με την ίδια ακριβώς λογική και σύνθεση που «γέννησε» το «ΑΟΤΕ» και τα κομμάτια του «7 Μήνες Μετά», με μόνη προσθήκη αυτή του ντράμερ Αλέξη Αποστολίδη (η συνεργασία μας είχε ήδη ξεκινήσει από τα «Βουνά»), που είναι και ο μόνος διαθέσιμος μουσικός με τον οποίο μπορέσαμε να επικοινωνήσουμε και να συνεργαστούμε με σοβαρότητα και αμοιβαία εμπιστοσύνη από την κυκλοφορία του «ΑΟΤΕ» και μετά.
Εδώ θα πρέπει να σημειώσω ότι ο Γιώργος και ο Κων/νος δεν έχουν απομακρυνθεί από το συγκρότημα, αλλά μοιράζονται τις ίδιες αγωνίες με μας και, από διάφορα άλλα πόστα, με βασικότερο αυτό της εικαστικής επιμέλειας (κάτι που μπορεί να γίνει και εξ αποστάσεως), θα στηρίζουν κάθε μελλοντική προσπάθεια του συγκροτήματος, ενώ την avant-garde «κολεκτίβα» των Κόρε. Ύδρο. συμπληρώνουν ο πάντα πιστός Θανάσης Δανίλης, η πολύτιμη Δέσποινα Μακρή, ο «γερόλυκος» Νίκος Βαρότσης, ο «νονός» της Ανούσιας Έντασης Γεράσιμος Καββαδίας, ο Σπύρος Σπυράκος, ο Νίκος Εγγλέζος και ορισμένοι ακόμα ανιδιοτελείς φίλοι και συμπαραστάτες εντός και εκτός Κέρκυρας, τους οποίους ευχαριστούμε από καρδιάς με την ελπίδα να μπορούμε πάντα να υπολογίζουμε στην υποστήριξή τους.

2) Το γεγονός ότι οι προσωπικές μου σχέσεις με τον Αλέξανδρο αυτή την περίοδο δεν είναι οι καλύτερες δυνατές δεν αποτελεί απειλή για το μέλλον του συγκροτήματος. Όπως θα γνωρίζετε και από το σχετικό δημοσίευμα του site, ο - χωρίς καμιά διάθεση αστεϊσμού ή υπερβολής - τεράστιος αυτός καλλιτέχνης, τη δημιουργική μου συνάντηση με τον οποίο θεωρώ ευτυχή συγκυρία και πιθανή αναγκαστική οριστική διακοπή της είναι φυσικά κάτι που απεύχομαι, εδώ και καιρό αντιμετωπίζει ένα προσωπικό πρόβλημα, αποτέλεσμα του οποίου είναι και η προσωρινή απομάκρυνσή μας, διαπροσωπική και καλλιτεχνική. Η ανάκαμψή του, που πιστεύω ότι αποτελεί θέμα μερικών μηνών, θα σημάνει και την αυτόματη επιστροφή της συνεργασίας μας στους «φυσιολογικούς» της ρυθμούς. Καλλιτεχνικές διαφορές μεταξύ μας υπήρχαν από την πρώτη μέρα, ποτέ όμως σε βαθμό που να επηρέαζε τη συνεργασία μας (αντιθέτως, η δημιουργική εκμετάλλευση και σύνθεσή τους θα έλεγα ότι αποτελεί συστατικό στοιχείο της ιδιαιτερότητας και του προσωπικού καλλιτεχνικού μας στίγματος, που μας χάρισε και την πρόσφατη εν πολλοίς ανέλπιστη κριτική επικρότηση του «ΑΟΤΕ»). Και όσον αφορά την παρούσα χρονική στιγμή, το μόνο σίγουρο είναι ότι είμαστε και οι δύο κάτι παραπάνω από ενθουσιασμένοι με το δημιουργικό υλικό που διαχειριζόμαστε τους τελευταίους μήνες, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου θα αποτελέσει το περιεχόμενο του επόμενου δίσκου μας, με τον οποίο φιλοδοξούμε κατά πρώτο λόγο να ανταμείψουμε αλλά και να ξεπεράσουμε τις προσδοκίες όσων αγάπησαν το «ΑΟΤΕ» και περιμένουν από μας μια ανάλογη συνέχεια.

3) Είναι αυτονόητο ότι δεν είχαμε προσκληθεί να συμμετάσχουμε σε οποιαδήποτε επίσημη «καλλιτεχνική» εκδήλωση στην Κέρκυρα, που εξάλλου μας αγνοεί, όπως και κάθε πραγματική καλλιτεχνική δραστηριότητα τα τελευταία χρόνια, γεγονός που από μόνο του αποτελεί για μας ιδιαίτερη τιμή. Οι σχετικές αναφορές στα νέα της παρούσας ιστοσελίδας εντάσσονται στη χιουμοριστική/καυστική διάθεση που διαπνέει πολλές φορές τα κείμενά της δίνοντάς τους πιστεύω μια ιδιαίτερη διάσταση και έναν ξεχωριστό λόγο ύπαρξης.

Κλείνοντας, θα ήθελα, επί προσωπικού, να υπογραμμίσω και να κάνω *σε όλους* ξεκάθαρο ότι αυτό το συγκρότημα, που φτιάξαμε πριν 11 ακριβώς χρόνια με το Γιώργο και το γυμνασιακό μας φίλο Σπύρο Καταγή και πεισματικά επέζησε μέσα από χίλιες αντιξοότητες και αμφισβητήσεις και με μηδενική εξωτερική στήριξη όλα αυτά τα χρόνια, είναι σχεδόν ολόκληρη η ζωή μου (και όχι το επάγγελμά μου), μέσα από αυτό «αναπνέω» δημιουργικά, και θεωρώντας τον εαυτό μου πραγματικά υπόλογο απέναντι σε έναν αριθμό ακροατών που έχουν εκφράσει τον ειλικρινή θαυμασμό τους για τους Κόρε. Ύδρο. και την επιθυμία τους να συνεχίσουν να τους προσφέρουν συγκινήσεις μέσα από το στίχο και τη μουσική, είμαι αποφασισμένος και ευελπιστώ να έχω τη δυνατότητα να παράγω σκληρή προσωπική τέχνη και να επικοινωνώ - έστω και εμμέσως - με όλους εσάς μέσα από το συγκεκριμένο «όχημα» (ακόμα και ως μονοθέσιο) για πολλά χρόνια ακόμα.

Σας ευχαριστώ για την πολύτιμη στήριξη,


Παντελής Δημητριάδης